Dok je pažnja međunarodnih medija okrenuta američkim vazdušnim napadima na Siriju, nastavlja se palestinska mobilizacija za pravo na povratak izbjeglica i protiv okrutnog ubijanja demonstranata od strane IOS (Izraelskih odbrambenih snaga).Masakr od strane IOS snajperista na granici pojasa Gaze 30.marta i 6.aprila u kojem je ubijeno 18 palestinskih demonstranata nije slučajnost. Ovo je posljedica svjesne i dugotrajne strategije izraelske države s ciljem gušenja života više od 1,8 miliona Palestinaca koji žive u nečemu što se može nazvati otvorenim zatvorom. Ovo ne treba uzeti kao polemičko pretjerivanje: čak i UN reporter o ljudskim pravima Džon Dugard opisuje Gazu kao "zapečaćenu, zatvorenu i okupiranu teritoriju", u kojoj je Izrael "bacio ključ".

Svjedoci smo ogromnom porastu borbi žena i mobilizaciji u odbrani ravnopravnosti polova u proteklih nekoliko godina. Svakog 8. marta, na Međunarodni dan žena, stotine hiljada ljudi, uglavnom žena, izlazi na ulice da protestvuju protiv neravnopravnosti.

U nedjelju,18.marta 2018. je turska ratna mašina, podržana od strane takozvanih Sirijskih pobunjeničkih trupa, preuzela kontrolu nad Efrinom u sjeveroistočnoj Siriji, gradom sa većinski kurdskim stanovništvom. Naravno, dok su zapadni mediji bili zauzeti osuđivanjem ofanzive Asadovog režima protiv islamističkih snaga u Guti, predgrađu Damaska, nimalo pažnje nisu obratili na brutalni napad protiv Kurda, koji nikad nisu napali Tursku.

Ustavne krize prošle godine su uzdrmale Britaniju, SAD, Španiju, Poljsku i Brazil. Ovakve krize predstavljaju velike probleme za vladajuću klasu jer su država i ustavna prava koja je okružuju namjerno mistifikovana. Parlamentarna demokratija i vladavina zakona se tretiraju kao nepromjenljive ideje ugrađene u samo tkivo svemira. Kada se dogode krize u strukturi buržoaske države dolazi do rizika koji može raspršiti auru misterije i moći.

Primili smo dosta e-mejlova od strane naših pretplatnika, upitkujući o stavu marksista prema religiji, odnoseći se ne samo na marksizam i hrišćanstvo, nego i islam. Na primjer, javilo nam se nekoliko ljudi sa Filipina koji podržavaju Teologiju oslobođenja. Takođe smo u kontaktu sa grupama ljudi koji se deklarišu kao islamski marksisti. Jasno je da ovo pitanje interesantno i bitno, te zaslužuje posebnu pažnju. Kao inicijalni doprinos, objavljujemo članak Alana Vudsa, koji je zasnovan na odgovorima na pisma tog tipa.

Da li bi radnica trebala da bude u savezu sa buržoaskim feministkinjama? Ko bi zapravo dobio nešto u tom savezu? Sigurno ne radnica. Ona sama je svoj spasilac, ona drži budućnost u svojim rukama. Radnica čuva njen klasni interes i ne zavaravaju je veliki govori o „svetu koji sve žene dele“. Radnica ne sme da zaboravi da, dok je cilj buržoaskih žena da osiguraju svoju dobrobit u okviru društva koje nam je suprotstavljeno, naš cilj je da gradimo, umesto starog, zastarelog sveta, svetli hram univerzalnog rada, drugarske solidarnosti i radosne slobode.

Nijedan događaj u ljudskoj istoriji nije bio predmet takvog iskrivljavanja, neistina, izmišljotina i najgorih laži kao što je to ruska revolucija. Ovdje objavljujemo listu Aleksa Granta o 10 najgorih laži o boljševicima i oktobru...

Saopštenje IMT povodom referenduma o nezavisnosti je objavljeno 25.septembra. IMT pruža bezrezervnu podršku pravu katalonskog naroda na samoopredjeljenje i odlučivanje o svojoj budućnosti. Referendum u Kataloniji je revolucionaran čin, iako su trenutno na čelu pokreta za nezavisnost katalonski buržoaski nacionalisti, jer je to direktan udarac španskom reakcionarnom režimu, monarhiji i konzervativnoj vladi Narodne partije. U međuvremenu, od 1.oktobra došlo je novih dešavanja. Nakon referenduma, vodeća katalonska buržoaska partija PDECAT je u prvim momentima oklijevala u proglašenju nezavisnosti, predlagajuci proces pregovora sa Madridom uz posredovanje EU. Međutim, vlada u Madridu nije čekala, primjenjujući član 155 španskog Ustva ubrzo je ukinula samoupravu Kataloniji i raspustila parlament, uvodeći praktično direktnu kontrolu nad Katalonijom. Stjerani uza zid, s jedne strane pritiskom katalonskog naroda odozdo, a sa druge strane pritisnuti represijom španske države, katalonska skupština je 27.oktobra proglasila nezavisnost i time krenula u bespovratni frontalni sudar sa španskom državom.

Grčki premijer Aleksis Cipras najavio je svoje povlačenje. On je izgubio parlamentarnu većinu i Siriza je podijeljena, sa najavom lijevog lidera Lafazanisa o formiranju nove partije, Narodnog jedinstva. U televizijskom obraćanju prošle noći, Cipras je izjavio da će vlada prihvatiti njegovu ostavku i raspisati prijevremene izbore. Cipras kaže da ispred sebe Grci imaju nove borbe ali da je Grčka „posvećena poštovanju" najnovijeg takozvanog paketa pomoći. Šta ovo znači?

MARXIST.COM HOLIDAY BREAK

In Defence of Marxism will be publishing irregularly over the holiday period, and will resume regular output on 1 September.