Le tyran est parti! Après 18 jours de mobilisations révolutionnaires, après plus de 300 morts et des milliers de blessés, Hosni Moubarak a démissionné. C’est une grande victoire, non seulement pour le peuple d’Egypte, mais pour les travailleurs du monde entier. C’est le résultat d’un magnifique mouvement des masses, qui ont tenu tête aux balles et aux matraques de la police, et qui ont courageusement résisté à chacun des assauts de la réaction.

Cerca de duas horas após a queda oficial de Mubarak, foi publicado este artigo de Alan Woods com relatos impressionantes das horas que antecederam sua queda e uma análise bastante avançada dos possíveis desdobramentos.

Este artigo foi escrito 2 dias antes da queda de Mubarak. Nele, Alan Woods analisa as forças em luta na Revolução Egípcia e, principalmente, mostra o papel de cada uma das classes e personagens que se movem no tabuleiro.

De tiran is gevallen! Op het moment dat deze tekst geschreven werd, is Hosni Mubarak net afgetreden. Dit is een grote overwinning, niet alleen voor de bevolking van Egypte, maar ook voor arbeiders over de hele wereld. Na 18 dagen onafgebroken revolutionaire mobilisaties, met 300 doden en duizenden gewonden, is het eindelijk zover: Hosni Mubaraks 30-jarige tirannie is niet meer.

بر خلاف آن‌چه رسانه‌های بورژوایی مدعی‌اند٬ انقلاب‌ها را مبلغین شخصی یا گروه‌های کوچک نمی‌سازند. آن‌ها را توده‌ی مردم می‌سازند و سال‌های سال انحطاط نظام کهن که دیگر نمی‌تواند جامعه را پیش ببرد تدارک‌شان می‌بیند. از سوی دیگر وقتی جامعه‌ای آماده‌ی انقلاب است یعنی وقتی تناقضات به سطحی خطیر رسیده٬ نیرویی کوچک می‌تواند در رویدادهای پیش رو نقشی بزرگ بازی کند.

11 de febrero:¡El tirano ha caído! En el momento de escribir estas líneas, Hosni Mubarak ha dimitido. Esta es una gran victoria, no sólo para el pueblo de Egipto, sino para los trabajadores de todo el mundo. Después de 18 días de continuas movilizaciones revolucionarias, con 300 muertos y miles de heridos, la tiranía de 30 años de Hosni Mubarak ya no existe.

۹ فوریه ۲۰۱۱ – مواقعی هست که تظاهرات توده‌ای برای سقوط رژیم کافی است. اما مصر یکی از آن‌ها نیست. تمام تلاش‌های توده‌ها برای سرنگونی مبارک از طریق تظاهرات و اعتراضات خیابانی تا بحال در دستیابی به هدف اصلی ناکام مانده.

لقد أرسلت الثورة المصرية، التي أعقبت بسرعة الثورة التونسية، صدمة في كل أنحاء العالم العربي. جميع الاستراتيجيين الجديين للرأسمال يناقشون الآن "تأثير الدومينو" لهذه الأحداث الجارية في مصر. لكن لا أحد منهم، رغم ذلك، توقع حدوث هذا.

انباشتِ خشم مردم باعث شده جوانان ایران خشمِ‌ خواهران و برادران خود در کشورهای عربی را خوب بفهمند و از همان ابتدا مشتاقانه انقلاب عرب را دنبال کنند. با فرار بن علی فریادِ «تونس تونِس (توانست)»‌ در ایران در گرفت. با گسترش انقلاب به مصر٬ مردم حتی در سطحی وسیع‌تر آن‌را دنبال می‌کردند و سرنوشت آن‌را با سرنوشت انقلاب خود پیوند می‌زدند. جوانان و مردم مثل همیشه درصدند از این فضای بوجود آمده استفاده کنند تا دور جدیدی از حرکتِ انقلابی خود علیه رژیم را پیش ببرند. «مبارزه طبقاتی» از خواست بر حق مردم و جوانان برای اعلام ۲۵ بهمن به عنوان «روز خشم» حمایت می‌کند و همگان را به شرکت در این حرکت فرا می‌خواند.

Prenosimo članak druga Freda Vestona iz uredništva In Defense of Marxism, zvaničnog sajta Internacionalne marksističke tendencije. Neposredne posledice revolucija u Egiptu i Tunisu su već vidljive u ostatku arapskih zemalja. Međutim, događaji u arapskom svetu pokazuju nestabilnu prirodu kapitalizma u celini i njegovu nesposobnost da ponudi i najmanji boljitak čovečanstvu. Iskustva radnog naroda Tunisa, Egipta i zemalja u kojima će pobune tek uslediti vrlo lako mogu biti prozor ka budućnosti balkanskih zemalja, takođe pod vlašću represivnih pljačkaških režima, saveznika američkog i zapadnoevropskog imperijalizma.

Lal Khan is de pennaam van de hoofdredacteur van de Asian Marxist Review en het Pakistaanse tijdschrift 'Klassenstrijd'. Hij schijft wekelijks een column in het Pakistaanse dagblad Daily Times. In dit artikel stelt Lal Khan dat in Egypte "net zoals in Tunesië de massa's hebben aangetoond dat de algemeen heersende opvatting, verspreid door de meeste media, dat er tegenover de pro-imperialistische despoten van het Midden-Oosten maar één oppositie bestaat, dat van de moslimfundamentalisten, niet klopt met de werkelijkheid."