Greek

Η πανδημία του κορωνοϊού έχει αποκαλύψει τις υποκείμενες αντιφάσεις του καπιταλισμού, προκαλώντας μια βαθιά κρίση, σε ανάλογα επίπεδα με την οικονομική κρίση της δεκαετίας του 1930. Δεν θα υπάρξει ανάκαμψη μετά τη λήξη της καραντίνας, αλλά μια παρατεταμένη οικονομική ύφεση.

Η αλληλεγγύη και η κοινωνική υπευθυνότητα της εργατικής τάξης σε πλήρη αντίθεση με τη δολοφονική καπιταλιστική απληστία στο όνομα της «προστασίας της οικονομίας». Τι θα έκανε η εργατική-σοσιαλιστική εξουσία ενάντια στην απειλή την πανδημίας. Η ιστορική πείρα από την ΕΣΣΔ και το «θαύμα» της Κούβας.

Εκατομμύρια Ιταλοί εργάτες αναγκάζονται να συνωστίζονται στους χώρους δουλειάς για τα κέρδη των αφεντικών, την ώρα που εξελίσσεται μια τραγωδία στη χώρα με την δολοφονική εξάπλωση του COVID 19. Να στηρίξουμε την έκκληση αλληλεγγύης που απευθύνουν προς τους εργάτες όλου του κόσμου, εκατοντάδες αγωνιστές του ιταλικού εργατικού κινήματος!

Το μέλος της συντακτικής επιτροπής της εφημερίδας ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, Ηλίας Κυρούσης, εξηγεί τα αίτια της τραγωδίας που ζει με την εξάπλωση του COVID 19 η Ιταλία.

Μια αποκαλυπτική ανάλυση για τον παρασιτισμό των πολυεθνικών φαρμάκου και το ασυμβίβαστο του καπιταλισμού με την υπόθεση της υπεράσπισης της δημόσιας υγείας από τις επιδημίες.

Δείτε και ακούστε ολόκληρη την ομιλία που εκφώνησε πριν από λίγα λεπτά διαδικτυακά ο Φρεντ Γουέστον, μέλος της Διεθνούς Γραμματείας της Διεθνούς Μαρξιστικής Τάσης (IMT) και αρχισυντάκτης της ιστοσελίδας www.marxist.com, με θέμα τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές επιπτώσεις της πανδημίας του κορονοϊόυ. Αναφέρεται στην οργανική ανικανότητα που επιδεικνύουν παγκόσμια οι αστικές κυβερνήσεις στην αντιμετώπιση της πανδημίας και εξηγεί πώς αυτή αναδεικνύει την επιτακτική αναγκαιότητα για μια σοσιαλιστική, σχεδιασμένη οικονομία.

Δείτε και ακούστε μια σύντομη ομιλία του αρχισυντάκτη της ιταλικής μαρξιστικής εφημερίδας Rivoluzione με θέμα την κατάσταση που διαμορφώνεται στην ιταλική κοινωνία σήμερα, τις διαμαρτυρίες των εργατών ενάντια στην αναλγησία που επιδεικνύουν τα αφεντικά στο βωμό του κέρδους και την εικόνα κατάρρευσης του ιταλικού καπιταλισμού.

Στο αποκορύφωμα της κρίσης του 2008, το Πεκίνο διέσωσε τον παγκόσμιο καπιταλισμό. Η κρατική «ένεση ρευστότητας», ή δημοσιονομική παρέμβαση στην αγορά, από το κινέζικο κράτος ήταν από τις μεγαλύτερες στην ιστορία, περίπου 500 δισ. βρετανικές λίρες. Αν δεν είχαμε αυτή την παρέμβαση, που ενίσχυσε την παγκόσμια ζήτηση σε πρώτες ύλες και άλλα αγαθά, που χρειαζόταν η Κίνα, η οικονομική κρίση θα ήταν πολύ σοβαρότερη. Η κρίση που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας, είναι πολύ πιο σοβαρή απ’ αυτήν, που είχαμε πριν από δέκα χρόνια. Ωστόσο, αυτή τη φορά, η Κίνα δε θα μπορέσει να σώσει τον κόσμο, ούτε καν τη δική της οικονομία.

Η ακόλουθη Δήλωση της Διεθνούς Μαρξιστικής Τάσης εξηγεί πώς ο καπιταλισμός απέτυχε ολοκληρωτικά να αντιμετωπίσει την κρίση του κορονοϊού και θέτει σε κίνδυνο τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων. Σε μια τέτοια κατάσταση, τα ημίμετρα και τα «μπαλώματα» στο σύστημα είναι μάταια. Μόνο δραστικά μέτρα μπορούν να αποτρέψουν την επικείμενη καταστροφή.

Δείτε και ακούστε μια σύντομη ομιλία του αρχισυντάκτη της ιταλικής μαρξιστικής εφημερίδας Rivoluzione με θέμα την κατάσταση που διαμορφώνεται στην ιταλική κοινωνία σήμερα, τις διαμαρτυρίες των εργατών ενάντια στην αναλγησία που επιδεικνύουν τα αφεντικά στο βωμό του κέρδους και την εικόνα κατάρρευσης του ιταλικού καπιταλισμού.

Ο κορoνoϊός έγινε ο καταλύτης για μία σοβαρή κρίση στα χρηματιστήρια παντού κατά τη χθεσινή «Μαύρη Δευτέρα». Η παρούσα επιδημία είναι ένα ιστορικό «ατύχημα» που έχει αποκαλύψει τη βαριά ασθένεια του καπιταλιστικού συστήματος, το οποίο ανά πάσα στιγμή κινδυνεύει να βυθιστεί σε μια ύφεση ακόμα βαθύτερη από το 2008.

Η κυβέρνηση και το κράτος της ελληνικής άρχουσας τάξης τις τελευταίες μέρες έχουν ξεκινήσει έναν ανοικτό, θρασύδειλο πόλεμο ενάντια σε χιλιάδες πρόσφυγες, με τη συνενοχή του κυνικού καθεστώτος Ερντογάν και την ανοχή και ενθάρρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Λιβανέζικη Επανάσταση επανέρχεται μετά από μια περίοδο σχετικής αδράνειας με τους διαδηλωτές να αναγγέλλουν τη δεύτερη εβδομάδα του Ιανουαρίου ως «εβδομάδα οργής» εν μέσω μίας συνεχιζόμενης οικονομικής και πολιτικής κρίσης. Η καταποντισμένη λιβανέζικη λίρα και οι έλεγχοι κεφαλαίου (capital controls) στο ξένο συνάλλαγμα προκάλεσαν ένα νέο κύμα αγανάκτησης που έχει οξύνει τις αντιδράσεις τόσο των διαδηλωτών όσο και του κράτους. Τις τελευταίες δύο ημέρες έχουμε δει εκατοντάδες τραυματίες και συλληφθέντες.

Ο απεργιακός αγώνας ενάντια στις αντι-μεταρρυθμίσεις στο συνταξιοδοτικό σύστημα συμπλήρωσε 40 ημέρες την 13η Ιανουαρίου. Την περασμένη Πέμπτη πραγματοποιήθηκε η τέταρτη διεπαγγελματική απεργία και εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές συμμετείχαν στις συγκεντρώσεις.