تناقضات عظیمی در جامعه‌ی ایران تلنبار شده است. بحران اقتصادی چون باری سنگین بر دوش توده‌های ایران سنگینی می‌کند. فقر، بیکاری و ویرانگرتر از همه، تورم، چون سنگی بر شکم میلیون‌ها نفر فشار می‌آورد. سرخوردگی و استیصال به اوج‌های جدیدی رسیده و جامعه چون انباری از باروت آماده‌ی انفجار است. با این همه و علیرغم این فضای پرتنش، جنبش سبز، که روزی میلیون‌ها نفر آن‌را طلوع صبحی تازه می‌دانستند، به زحمت قادر به وصل شدن به روحیه‌ی خیابان‌ها و کارخانه‌ها است. تظاهرات روز ۲۵ بهمن امسال بسیار متفاوت از آن جنبش توده‌ای بود که خیابان‌های تهران را در تابستان، پاییز و زمستان سال ۸۸ پر کرد.