Τα δύο άρθρα που δημοσιεύουμε εδώ γράφτηκαν τις προηγούμενες μέρες από τον Ιρανό μαρξιστή Χαμίντ Αλιζαντέχ και δημοσιεύθηκαν στην ιστοσελίδα www.marxist.com. Αποτυπώνουν και αναλύουν τα σοβαρά γεγονότα που εξελίσσονται στο Ιράν γύρω από το μαζικό κίνημα που ξέσπασε ενάντια στο αντιδραστικό, θεοκρατικό καθεστώς.

Το κείμενο που ακολουθεί αποτυπώνει μία συζήτηση που έγινε το 1938 στο Μεξικό ανάμεσα στον Λέον Τρότσκι και έναν Αμερικάνο συνδικαλιστή, ηγετικό στέλεχος της CIO (1). Πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό της ρωσικής Αριστερής Αντιπολίτευσης. Οι συμβουλές του Τρότσκι είναι εξαιρετικά επίκαιρες και θα μπορούσαν κάλλιστα να απευθυνθούν στις ελληνικές πολιτικές και συνδικαλιστικές ηγεσίες σήμερα.

Είναι συνηθισμένο να περιγράφεται η Οκτωβριανή Επανάσταση ως πραξικόπημα, δηλαδή μια κίνηση που υλοποιήθηκε από μια μικρή μειοψηφία με την χρήση συνωμοτικών μεθόδων πίσω από την πλάτη των πολλών. Οι Μπολσεβίκοι, συνεχίζει το επιχείρημα, πήραν την εξουσία από την Προσωρινή Κυβέρνηση, που προέκυψε από την Φεβρουαριανή Επανάσταση και που, υποθετικά, αντιπροσώπευε τη δημοκρατική βούληση του λαού. Εάν η «συνωμοσία» του Λένιν δεν είχε επιτύχει, συνεχίζει η ιστορία μας, η Ρωσία θα είχε μπει στο δρόμο της δυτικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και όλα θα ήταν καλά. Αυτή η ιστορία έχει επαναληφθεί τόσες φορές που γίνεται άκριτα αποδεκτή από πολλούς.

Ο Λέον Τρότσκι αφιέρωσε πολλά χρόνια στη συγγραφή μιας βιογραφίας του Λένιν, ένα έργο που δυστυχώς δεν μπόρεσε ποτέ να ολοκληρώσει. Κατάφερε ωστόσο να τελειώσει τα κεφάλαια που είχαν θέμα τα χρόνια της νεότητας του Λένιν. Τα κείμενα αυτά δημοσιεύθηκαν το 1936 στη Γαλλία. Το μέρος που ασχολείται με το πώς ο Λένιν καταπιάνονταν με τη μελέτη του Μαρξισμού, προέρχεται από ένα από τα κεφάλαια – τα Στάδια της Ανάπτυξης – με αντικείμενο τα νεανικά χρόνια του Λένιν. – Οι συντάκτες του περιοδικού «Τέταρτη Διεθνής» (1950)

Δημοσιεύουμε σήμερα ένα εξαιρετικό άρθρο του Τρότσκι που γράφτηκε το Νοέμβριο του 1911 για το θεωρητικό περιοδικό του Αυστριακού Σοσιαλ-δημοκρατικού κόμματος "Der Kampf" ("ο Αγώνας").

Πενήντα χρόνια μετά τη δολοφονία του μεγάλου επαναστάτη από πληρωμένους δολοφόνους του ιμπεριαλισμού, πραγματοποιούμε μια μικρή ανασκόπηση στη ζωή, τη δράση και τις ιδέες του. Επιχειρείται επιπλέον μια επίκαιρη κριτική από μαρξιστική σκοπιά.

Για μια Καταλανική Σοσιαλιστική Δημοκρατία ως σπίθα για την Ιβηρική επανάσταση!

Η απόφαση του Κοινοβουλίου της Καταλονίας, να ζητήσει δημοψήφισμα με θέμα την ανεξαρτησία την 1η Οκτωβρίου, πυροδότησε τη σοβαρότερη συνταγματική κρίση, που έχει πλήξει την Ισπανία από την αποκατάσταση της αστικής δημοκρατίας το 1977. Η καταστολή από το ισπανικό κράτος και την κυβέρνηση Ραχόι στη Μαδρίτη προκάλεσε ένα μαζικό κίνημα, το οποίο έχει αποκτήσει ήδη ορισμένα εξεγερσιακά χαρακτηριστικά.

Οι πρόσφατες θορυβώδεις συναντήσεις στη διάσκεψη κορυφής των G7 και στη διάσκεψη του ΝΑΤΟ κατέδειξαν τις αυξανόμενες εντάσεις στις παγκόσμιες σχέσεις. Αυτό έγινε πιο εμφανές στις σχέσεις μεταξύ του ηγέτη του «ελεύθερου κόσμου», Ντόναλντ Τράμπ και της de facto αρχηγού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Γερμανίδας Καγκελαρίου Άνγκελας Μέρκελ. «Η πρώτη επίσκεψη του Ντόναλντ Τράμπ στην Ευρώπη ήταν άβολη. Τα επακόλουθά της είναι εκρηκτικά», σχολίασαν οι Financial Times, ένα από τα μεγαλύτερα όργανα του κεφαλαίου.

Οι πιο χαώδεις προεδρικές εκλογές της Πέμπτης Δημοκρατίας οδήγησαν στην εκλογή ενός νέου αρχηγού κράτους. Με το τέλος του πρώτου γύρου των εκλογών, ο νικητής του δεύτερου ήταν ήδη γνωστός. Εκατομμύρια αριστεροί ψηφοφόροι ψήφισαν «με μισή καρδιά» Μακρόν, για να ηττηθεί η Μαρίν Λεπέν.

Τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των Προεδρικών εκλογών, σηματοδοτούν την είσοδο της Γαλλίας σε μία νέα φάση πολιτικής κρίσης. Όπως και τον Απρίλιο του 2002, στον δεύτερο γύρο θα αναμετρηθούν η Δεξιά με την Άκρα Δεξιά. Όμως πολλά έχουν αλλάξει από τότε. Είχαμε το ξέσπασμα της κρίσης του 2008.