Dutch

In Griekenland werd de 34-jarige antifascistische rapper, Pavlos Fyssas, dood gestoken door een lid van de fascistische organisatie Gouden Dageraad. Deze laffe daad volgde op een reeks gewelddadige aanvallen die de leden van Gouden Dageraad de afgelopen dagen tegen politieke rivalen en communistische activisten organiseerden. Naar aanleiding daarvan publiceren we hier een oproep van de Communistische Tendens van SYRIZA.

We hadden een gesprek met Pierre Villeret, militant van de strijdbare vakbond CGT op de luchthaven van Roissy (Parijs). Hij maakt deel uit van de “Union Locale” en is verantwoordelijk voor de coördinatie van tweehonderd syndicale basisgroepen, de bedrijfskernen van de CGT op de Parijse luchthaven. In totaal zijn er 700 bedrijven die 90.000 mensen tewerkstellen op de luchthaven actief.

De dramatische gebeurtenissen in Turkije, Brazilië en Egypte zijn een duidelijke aanwijzing dat we nu een totaal nieuwe situatie op wereldschaal zijn ingegaan. We moeten de belangrijkste processen onderzoeken, om zo elke neiging tot routinisme te bestrijden.

De prachtige beweging van de arbeiders en de jongeren in Turkije is een bron van inspiratie voor de hele wereld. Wat begon als een vreedzame betoging tegen het slopen van bomen in een park om plaats te maken voor de bouw van een winkelcentrum werd een golf van massaal protest tegen het reactionaire regime van Erdogan, een echte opstand in heel het land.

Koningin Beatrix gaat op 30 april aftreden en de troon overdragen aan haar zoon Willem-Alexander. De monarchie is weer helemaal in de spotlights. Van links tot rechts hoort men bijna alleen lovende woorden over Beatrix en de rol van de monarch als persoon “die het land verbindt en boven alle partijen staat”. Wat is de werkelijke rol van het koningshuis?

Op zondag 14 april werd in Venezuela de opvolger van Chávez verkozen. De socialistische kandidaat Maduro (PSUV) won met een klein verschil van oppositiekandidaat Capriles (MUD).Toen 99,12% van de stemmen geteld waren telde Maduro 7.505.378 stemmen (50,66%) en Capriles 7.270.403 (49,07%). De opkomst was 78,71%.

Op 2 maart kwamen in Portugal anderhalf miljoen betogers de straat op in protest tegen de bezuinigingen en de troika. Dit was een van de grootste betogingen in de Portugese geschiedenis. Ze stond op het zelfde niveau als die van 15 september en de grote mobilisaties tijdens de revolutie van de jaren ’70 van de vorige eeuw.

Cyprus is een uitzonderlijk eilandje in de Middellandse Zee. De Communistische Partij (Progressieve Arbeiderspartij, AKEL) heeft er sterke wortels in de arbeidersbeweging en in heel de maatschappij. Deze partij levert ook de president van de Republiek en is tevens de eerste partij in het parlement.

De waterkannonen van de politie hebben de woede van de staalarbeiders niet kunnen koelen. Tot drie keer toe botsten de betogende ‘metallo’s’ met  politie, in Brussel, Namen en Straatsburg. De reden voor hun grimmige acties? Het zoveelste verraad van de directie van ArcelorMittal. In plaats van de beloofde investeringen sluit Mittal nu zeven van de twaalf vestigingen in de zogenaamde ‘koude fase’ van de Luikse staalproductie. 1300 rechtstreekse banen staan zo op de tocht. Onrechtstreeks komen hier nog eens zesduizend banen op de helling bij onderaannemers. Dit bericht komt bovenop de achthonderd banen die verdwijnen in de ‘warme fase’. In totaal gaan tienduizend banen zo in rook op.

...

In tegenstelling tot wat de Franse president en zijn regering beweren heeft de tussenkomst van het Franse leger in Mali niets te maken met de zogenaamde ‘Franse waarden’, de ‘mensenrechten’ of andere ‘humanitaire’ redenen. Laten we een kat een kat noemen, het gaat hier om een imperialistische tussenkomst met het doel de belangen van de Franse multinationals in de regio te beschermen.

Het is moeilijk te geloven dat er al vier jaar voorbij zijn gegaan sinds de laatste verkiezing van Barack Obama. De straten waren gevuld met claxonnerende auto’s, wapperende vlaggen en uitroepen van opwinding. Tranen van onbeteugelde vreugde en opluchting rolden over de wangen van velen. Na acht lange jaren van Bush was de verandering er eindelijk gekomen! Of toch niet? De maanden – en de crisis – kropen traag voorbij, en het werd steeds duidelijker dat het presidentschap van Obama in feite meer leek op Bush 2.0 dan op een nieuw tijdperk van vrede en welzijn.

Stamatis Karagiannopoulos is redacteur van de krant 'Epanastasi' (Revolutie) en van het tijdschrift 'Marxistiki Foni' (de stem van het marxisme). De marxisten in Syriza zijn georganiseerd rond die twee bladen. Ondanks zijn zeer drukke agenda vond hij tijd om een aantal van onze vragen over de politieke situatie in Griekenland te beantwoorden.

President Lugo van Paraguay werd in beschuldiging gesteld en vervangen door vicepresident Franco van de Liberale Partij. Hoewel Lugo tekortkomingen had en hij pogingen tot verzoening ondernam, hij slechts kleine hervormingen doorvoerde ter aanmoediging van de arbeiders- en boerenbewegingen, was hij toch ontoelaatbaar geworden voor de heersende klasse.

Stamatis Karagiannopoulos is redacteur van de krant 'Epanastasi' (Revolutie) en van het tijdschrift 'Marxistiki Foni' (de stem van het marxisme). De marxisten in Syriza zijn georganiseerd rond die twee bladen. Ondanks zijn zeer drukke agenda vond hij tijd om een aantal van onze vragen over de politieke situatie in Griekenland te beantwoorden.

De verkiezingen in Frankrijk en Griekenland tonen een fundamentele verandering in de situatie. De crisis van het Europese kapitalisme is in een nieuwe en turbulente fase terechtgekomen. Er heest een stemming van woede in heel Europa. We begrijpen natuurlijk dat verkiezingsuitslagen de psychologie van de massa's niet volledige accuraat weergeven. Ze zijn een momentopname van de stemming op een gegeven moment. Maar het is noodzakelijk een zorgvuldige analyse van de verkiezingsuitslagen te maken en de cijfers duiden op bepaalde trends in de samenleving.

In het Canadese Quebec is reeds 3 maanden een massale studentenstaking aan de gang tegen de verhoging van inschrijvingsgelden. In de massamedia wordt de beweging echter zo goed als doodgezwegen en repressie wordt niet geschuwd bij het bestrijden ervan. Vorige vrijdag verloor een student zelfs een oog ten gevolge van politiegeweld. Heeft men misschien angst dat deze beweging arbeiders en studenten in andere landen zal inspireren? Geschreven door de Canadese marxisten van Fightback (Canada) en La Riposte (Quebec), woensdag 2 mei 2012.

De schoonmakers zijn al ruim een maand aan het actievoeren voor betere werkomstandigheden. Van een achtergestelde slecht georganiseerd deel van de arbeidersklasse zijn zij een voorhoede geworden. Hun acties zijn voorbeeldig en de rest van de arbeidersbeweging en er kunnen lessen uit getrokken worden voor de rest van de arbeidersbeweging.

Twee decennia geleden publiceerde Francis Fukuyama een boek met als titel Het einde van de geschiedenis en de laatste mens, waarin hij de definitieve overwinning van de markteconomie en de burgerlijke democratie verkondigt. Dit idee bleek bevestigd te zijn door bijna 20 jaar aanzwellende markten en onderbroken economische groei. Politici, centrale bankiers en Wall Street-managers waren overtuigd dat ze er eindelijk in geslaagd waren de op- en neergaande economische cyclus te overmeesteren.

Er is een oorlog uitgebroken, je moet het iedereen vertellen!" Met deze woorden belde een ooggetuige vanuit Zhanaozen (Kazachstan) om de wereld op de hoogte te brengen van de bloedige gebeurtenissen.

Al 30 jaar liggen de Amerikaanse arbeiders onder vuur. Decennialang werd zeer weinig teruggevochten en waren de keren dat het op een overwinning uitdraaide nog zeldzamer. Tussen 1973 en 2007 daalde de syndicalisatiegraad in de privésector met meer dan 75 procent en de ongelijkheid qua verdeling van rijkdom steeg met 40 procent. Het stakingsniveau daalde tot een absoluut dieptepunt. De politiek schoof steeds verder op naar rechts aangezien de Democraten en Republikeinen over elkaar vielen om het beste naar de pijpen te dansen van de kapitalisten.  

Alan Woods lanceerde verleden week officieel de Nederlandstalige uitgave van ‘De Rede in opstand’ in België (Brussel en Antwerpen) en in Nederland (Amsterdam). De deelnemers aan de boekvoorstellingen ware unaniem: de discussies over het boek hebben de horizon van hun denken verbreed. Een boek over marxistische filosofie publiceren midden in de grootste crisis van het kapitalisme kan vreemd lijken.

Op zaterdag 3 september kondigden de Israëlische massa’s heel duidelijk aan dat de oude truc van de heersende klasse, verdeel en heers, hen niet op een zijspoor zou zetten en verdelen en dat zij hun beweging niet zouden laten afkoelen in de zomerhitte. Een half miljoen mensen kwam de straat op om sociale rechtvaardigheid en revolutie te eisen.

Gisteren [vorige week, nvdr.] was een mijlpaal in de sociale en politieke situatie in Griekenland en die van heel Europa. We zagen indrukwekkende mobilisaties over heel het land: een half miljoen in Athene en demonstraties van duizenden in Thessaloniki, Patras, Larissa, Volos, Heraklion, enz. Griekenland bevindt zich op de drempel van een revolutionaire situatie. Het betekent dat voor het eerst in decennia de ontwikkelde kapitalistische landen van Europa worden geconfronteerd met het vooruitzicht van een revolutie met continentale afmetingen.

De Spaanse jongeren beginnen conclusies te trekken. Hieronder publiceren we het Manifest van de 15 mei-beweging. Hoewel we niet akkoord gaan met alle komma’s en punten van het document, blijft het een uitzonderlijke uitdrukking van het gevoel dat leeft bij miljoenen mensen die politiek beginnen te ontwaken. Dit is in essentie een politiek document, hoewel de auteurs dit woord niet gebruiken. Ze vermijden het woord “politiek” vanwege het schandalige gedrag van de bestaande politieke partijen. 

In de nacht van 3 op 4 april 1979 werd Zulfiqar Ali Bhutto geëxecuteerd in de gevangenis van Rawalpindi. Een doodsbang staatsapparaat, onder leiding van de brutale dictator Zia ul Haq, zorgde voor de uitvoering van de moord. Twee jaar eerder hadden de heersende klasse en het imperialisme samengespand met generaal Zia om Ali Bhutto af te zetten door middel van een militaire staatsgreep. In de daaropvolgende maanden en jaren werd Bhutto opgesloten, gemarteld en uiteindelijk vermoord.

Het is de ergste ramp voor Japan sinds Hiroshima en Nagasaki. Deze rampzalige combinatie van een aardbeving met een kracht van 9 op de schaal van Richter en een tsunami, gevolgd door een nucleaire ramp, doet het land op zijn grondvesten schudden. De gevolgen van deze catastrofe worden groter met de dag.

Na meer dan een week demonstraties van de werknemers in de openbare sector om hun loon, hun uitkeringen en hun recht op vakbondsvertegenwoordiging te verdedigen, blijft het protest aanzwellen. De strijd in Wisconsin wordt steeds meer een landelijke strijd, een soort Amerikaans "Tahrir-plein", een referentiepunt voor onder vuur liggende werknemers in het hele land.

Rebellen in de Libische stad Az Zawiyah (dicht bij de hoofdstad) hebben verweer geboden bij een poging van Khaddafi’s troepen om de stad terug in te nemen. Volgens ooggetuigen werd er vorige nacht [maandag] zes uur gevochten met de controle over de stad als inzet. Anti-Khaddafi-activisten zeiden: “We hebben ze kunnen verslaan omdat onze moraal hoog is, en die van hen zeer laag.”

De revolutionaire golf die de Arabisch sprekende wereld overspoelt inspireert ook vele mensen ver daarbuiten. Zo is er in de VS momenteel het grootste sociale conflict aan de gang sinds de grote depressie van de jaren 1930. Na meer dan een week van demonstraties door personeel van de publieke sector wordt de stad Wisconsin snel een referentiepunt voor velen in Amerika wiens levensstandaard bedreigt wordt.

In de natuur wordt een aardbeving gevolgd door naschokken. De effecten ervan kunnen net zo catastrofaal zijn als de oorspronkelijke explosie. Wat we nu meemaken, is net hetzelfde verschijnsel maar dan toegepast op de samenleving en de politiek. De revolutionaire aardbeving in Egypte en Tunesië heeft seismische schokken door de meest afgelegen delen van de Arabisch sprekende wereld gestuurd. Algerije, Marokko, Libië, Soedan, Bahrein, Jordanië, Irak, Jemen, Koeweit, Djibouti... de lijst is lang en groeit, niet dagelijks maar elk uur.

De tiran is gevallen! Op het moment dat deze tekst geschreven werd, is Hosni Mubarak net afgetreden. Dit is een grote overwinning, niet alleen voor de bevolking van Egypte, maar ook voor arbeiders over de hele wereld. Na 18 dagen onafgebroken revolutionaire mobilisaties, met 300 doden en duizenden gewonden, is het eindelijk zover: Hosni Mubaraks 30-jarige tirannie is niet meer.

Lal Khan is de pennaam van de hoofdredacteur van de Asian Marxist Review en het Pakistaanse tijdschrift 'Klassenstrijd'. Hij schijft wekelijks een column in het Pakistaanse dagblad Daily Times. In dit artikel stelt Lal Khan dat in Egypte "net zoals in Tunesië de massa's hebben aangetoond dat de algemeen heersende opvatting, verspreid door de meeste media, dat er tegenover de pro-imperialistische despoten van het Midden-Oosten maar één oppositie bestaat, dat van de moslimfundamentalisten, niet klopt met de werkelijkheid."

De prachtige revolutionaire beweging van de Tunesische arbeiders en jongeren is een bron van inspiratie en een voorbeeld voor de hele wereld. Gedurende meer dan een week kende Tunesië een revolutie van epische dimensies. De massale opstand in Tunesië is geëindigd in de omverwerping van de gehate dictator Zine al-Abidine Ben Ali, die al 23 jaar lang aan de macht was.

De betoging in Brussel leek meer op een festival van vrolijke en uitbundige Tunesiërs. Het soort actie waar iedereen met iedereen praat en vooral met de mensen die ze niet kennen. “Eindelijk vrij” kwam altijd maar terug in de gesprekken. Verrassing ging gepaard met een plotse trots het eerste Arabische volk te zijn dat er in is geslaagd een dictator van zijn troon te stoten.

De golf van protest en opstanden in Tunesië houdt al meer dan drie weken aan. Dit weekeinde (8 en 9 januari) werd zelfs het leger ingezet tegen de betogers. Resultaat?Twintig betogers werden neergekogeld! Elk hart dat in Tunesië klopt voor vrijheid en rechtvaardigheid heeft blijkbaar ‘recht’ op een lading lood! Maar de Tunesiërs zijn hun angst kwijt. Beter nog, de angst is van kant veranderd. Vandaag is het de Generaal-President Ben Ali die vreest voor het overleven van zijn regime.

Op 13 september kondigde de Cubaanse vakbond (CTC) in de krant Granma een hele reeks ingrijpende economische veranderingen aan. Deze maatregelen zijn een gevolg van de ernstige economische crisis in Cuba, dat hard getroffen wordt door de wereldwijde recessie van het kapitalisme. Dit toont aan dat Cuba afhankelijk is van de wereldmarkt en dat "de opbouw van het socialisme in één land" onmogelijk is.

Op 22 november 1965 werd Dipa Nusantara Aidit –de leider van de Communistische Partij van Indonesië – geëxecuteerd na de staatsgreep door generaal Suharto. In de anti-communistische zuiveringen die volgden op de staatsgreep zouden in totaal één miljoen Indonesische communisten de dood vinden.

Hoewel iedereen heeft beweerd dat ze de lessen van de jaren 1930 geleerd hebben, zijn de heersende klassen toch weer gaan deelnemen aan het huidige beleid, dat zo rampzalig bleek 80 jaar geleden. Diepe spanningen binnen het Internationaal Monetair Fonds (IMF) zijn onlangs naar buiten gekomen met de valuta manipulatie van landen die maatregelen namen om hun eigen nationale belangen tegenover hun rivalen te verdedigen. Net als gangsters, kunnen ze de buit verdelen in 'goede tijden', maar vliegen zij elkaar in de haren in tijden van moeilijkheden.

De massale en militante demonstratie van afgelopen zaterdag (16 oktober) georganiseerd door de FIOM-metaalbewerkersvakbond, is een duidelijk keerpunt in de Italiaanse politieke situatie. Deze mobilisatie toont de weg vooruit. Het is tijd voor algemene staking.