Niti brutalna represija, mučenje, policijski čas,niti lažni ustupci nisu zaustavili pokret koji je počeo kao protest srednjoškolaca protiv povećanja cijena prevoza metroom u Santjagu i ubrzo postao nacionalni pokret protiv samog režima – protiv 30 godina mjera štednje, sve veće nejednakosti, privatizacije, napada na radničku klasu, deregulacije itd. Pokret je već prošle sedmice spontano pozvao na generalni štrajk i primorao zvanično vođstvo sindikata da pozovu na dvodnevni generalni štrajk 22. i 23. oktobra. Ali zapravo, sindikalni lideri su zbunjeni i nesposobni da povedu i usmjere pokret. Već su se pojavili brojni primjeri samoorganizovanja odozdo: otvorena vijeća i teritorijalne skupštine, koje se u nekim mjestima, kao što je Valparaiso (sa militantnom tradicijom) počinju koordinisati. To je put naprijed.

Domovina kurdskog naroda u Siriji – Rožava – nalazi se pod invazijom reakcionarnog Erdoanovog režima. Ako invazija uspije, islamistički fanatici, koji djeluju kao turske udarne trupe, silovaće, paliti i ubijati gdje god dođu, kao što su i radili tokom invazije na Efrin prošle godine. Hiljade će poginuti a desetine hiljada muškaraca, žena i djece biće prognano iz svojih domova.

Naši drugovi i drugarice nastavljaju da marširaju uz radništvo i omladinu na klimatskim demonstracijama širom sveta, učestvujući u ogromnim mobilizacijama protiv kapitalističkog uništavanja planete.