Al 30 jaar liggen de Amerikaanse arbeiders onder vuur. Decennialang werd zeer weinig teruggevochten en waren de keren dat het op een overwinning uitdraaide nog zeldzamer. Tussen 1973 en 2007 daalde de syndicalisatiegraad in de privésector met meer dan 75 procent en de ongelijkheid qua verdeling van rijkdom steeg met 40 procent. Het stakingsniveau daalde tot een absoluut dieptepunt. De politiek schoof steeds verder op naar rechts aangezien de Democraten en Republikeinen over elkaar vielen om het beste naar de pijpen te dansen van de kapitalisten.  

Alan Woods lanceerde verleden week officieel de Nederlandstalige uitgave van ‘De Rede in opstand’ in België (Brussel en Antwerpen) en in Nederland (Amsterdam). De deelnemers aan de boekvoorstellingen ware unaniem: de discussies over het boek hebben de horizon van hun denken verbreed. Een boek over marxistische filosofie publiceren midden in de grootste crisis van het kapitalisme kan vreemd lijken.

Op zaterdag 3 september kondigden de Israëlische massa’s heel duidelijk aan dat de oude truc van de heersende klasse, verdeel en heers, hen niet op een zijspoor zou zetten en verdelen en dat zij hun beweging niet zouden laten afkoelen in de zomerhitte. Een half miljoen mensen kwam de straat op om sociale rechtvaardigheid en revolutie te eisen.

Gisteren [vorige week, nvdr.] was een mijlpaal in de sociale en politieke situatie in Griekenland en die van heel Europa. We zagen indrukwekkende mobilisaties over heel het land: een half miljoen in Athene en demonstraties van duizenden in Thessaloniki, Patras, Larissa, Volos, Heraklion, enz. Griekenland bevindt zich op de drempel van een revolutionaire situatie. Het betekent dat voor het eerst in decennia de ontwikkelde kapitalistische landen van Europa worden geconfronteerd met het vooruitzicht van een revolutie met continentale afmetingen.

De Spaanse jongeren beginnen conclusies te trekken. Hieronder publiceren we het Manifest van de 15 mei-beweging. Hoewel we niet akkoord gaan met alle komma’s en punten van het document, blijft het een uitzonderlijke uitdrukking van het gevoel dat leeft bij miljoenen mensen die politiek beginnen te ontwaken. Dit is in essentie een politiek document, hoewel de auteurs dit woord niet gebruiken. Ze vermijden het woord “politiek” vanwege het schandalige gedrag van de bestaande politieke partijen. 

In de nacht van 3 op 4 april 1979 werd Zulfiqar Ali Bhutto geëxecuteerd in de gevangenis van Rawalpindi. Een doodsbang staatsapparaat, onder leiding van de brutale dictator Zia ul Haq, zorgde voor de uitvoering van de moord. Twee jaar eerder hadden de heersende klasse en het imperialisme samengespand met generaal Zia om Ali Bhutto af te zetten door middel van een militaire staatsgreep. In de daaropvolgende maanden en jaren werd Bhutto opgesloten, gemarteld en uiteindelijk vermoord.

Het is de ergste ramp voor Japan sinds Hiroshima en Nagasaki. Deze rampzalige combinatie van een aardbeving met een kracht van 9 op de schaal van Richter en een tsunami, gevolgd door een nucleaire ramp, doet het land op zijn grondvesten schudden. De gevolgen van deze catastrofe worden groter met de dag.

Na meer dan een week demonstraties van de werknemers in de openbare sector om hun loon, hun uitkeringen en hun recht op vakbondsvertegenwoordiging te verdedigen, blijft het protest aanzwellen. De strijd in Wisconsin wordt steeds meer een landelijke strijd, een soort Amerikaans "Tahrir-plein", een referentiepunt voor onder vuur liggende werknemers in het hele land.

Rebellen in de Libische stad Az Zawiyah (dicht bij de hoofdstad) hebben verweer geboden bij een poging van Khaddafi’s troepen om de stad terug in te nemen. Volgens ooggetuigen werd er vorige nacht [maandag] zes uur gevochten met de controle over de stad als inzet. Anti-Khaddafi-activisten zeiden: “We hebben ze kunnen verslaan omdat onze moraal hoog is, en die van hen zeer laag.”

De revolutionaire golf die de Arabisch sprekende wereld overspoelt inspireert ook vele mensen ver daarbuiten. Zo is er in de VS momenteel het grootste sociale conflict aan de gang sinds de grote depressie van de jaren 1930. Na meer dan een week van demonstraties door personeel van de publieke sector wordt de stad Wisconsin snel een referentiepunt voor velen in Amerika wiens levensstandaard bedreigt wordt.