ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ
Η επανάσταση σε αποφασιστική καμπή 

 
ΠΑΜΠΛΟ ΣΑΝΤΖΕΖ

 

Η κοινωνική κατάσταση στην Βενεζουέλά, 8 μήνες μετά την ήττα της αντίδρασης στην ανταπεργία των Δεκέμβρη- Γενάρη, συνεχίζει να χαρακτηρίζεται από μια ισορροπία δυνάμεων σε αναμονή. Ο Τσάβεζ εξακολουθεί να απολαμβάνει μαζική υποστήριξη ανάμεσα στους εργαζόμενους και τις φτωχές μάζες. Από την άλλη πλευρά η αντεπαναστατική αντίδραση είναι ακόμα ολοζώντανη, καθοδηγείται και χρηματοδοτείται από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό με μοναδικό στόχο την αποσταθεροποίηση και το σαμποτάρισμα της κυβέρνησης του Ουγκο Τσάβεζ.

ΑΝΤΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ

Την 13η Ιουνίου, το κόμμα της Δεξιάς COPEI οργάνωσε διαδήλωση κατά του Τσαβεζ, στο Πετάρε, μια από τις γειτονιές του Καράκας προπύργιο της επαναστατικής κυβέρνησης. Ο στόχος της προβοκάτσιας ήταν να δημιουργήσει μια τεταμένη κατάσταση ( με απώλειες, αν είναι δυνατόν) η οποία αργότερα θα χρησιμοποιείτο εθνικά και διεθνώς κατά του Τσάβεζ.

Η τοπική αστυνομία, υπό τις εντολές του δημάρχου Α.Πενια , ενός από τους ηγέτες της αντίδρασης, επιτέθηκε βάναυσα σε χιλιάδες κατοίκους του Πετάρε που έκαναν αντιδιαδήλωση, τους πυροβόλησαν και επιτέθηκαν σε νοσοκομείο με δακρυγόνα. Υπήρξαν πολλοί τραυματίες και από σύμπτωση δε σκοτώθηκε κανείς.

Αυτό είναι μόνο ένα από τα πολλά παραδείγματα που προσδιορίζουν την παρούσα κατάσταση στην Βενεζουέλα.

Οι πιο ευφυείς ομάδες της αντίδρασης γνωρίζουν ότι μετά την νίκη των εργατών και των λαϊκών μαζών τον Δεκέμβρη, όταν κατατρόπωσαν την ανταπεργία που οργανώθηκε από τους καπιταλιστές και υποστηρίχθηκε από την διεφθαρμένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία του CTV, μεγάλο μέρος της αντιτσαβεζικής κοινωνικής τους βάσης αποθαρρύνθηκε. Στο Πετάρε κινητοποίησαν 2.000 με 3.000 ανθρώπους, πολύ λιγότερους από την αυθόρμητη μαζική διαδήλωση, που κηρύχθηκε ως απάντηση, από τους υποστηριχτές της επανάστασης.

Την ίδια στιγμή η αντίδραση πέτυχε συμφωνία με την κυβέρνηση για διεξαγωγή ανακλητικού δημοψηφίσματος. Με βάση το Μπολιβαρανό Σύνταγμα ένα δημοψήφισμα μπορεί να διεξαχθεί εναντίον οποιασδήποτε εκλεγμένης αρχής από την στιγμή που έχει ολοκληρώσει το μισό της θητείας της και αφού παρουσιάσει υπογραφές από το 20% του εκλογικού σώματος

Η αντίδραση πανηγύρισε τη συμφωνία λες και αυτή συνιστούσε την πραγματική προκήρυξη του δημοψηφίσματος. Υπάρχουν αμφιβολίες για το αν θα καταφέρουν νόμιμα να συγκεντρώσουν το 20% της υποστήριξης που χρειάζονται. Σκοπός του είναι να κατηγορήσουν την κυβέρνηση ότι παρεμπόδισε το δημοψήφισμα παραβιάζοντας το Σύνταγμα, για να μπορέσει να ξανά-υποδαυλίσει την κοινωνική της βάση και να έχει τη δυνατότητα να επιστρέψει στην επίθεση. Γι αυτό βασίζεται στην υποστήριξη του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και σε όλα τα μεγάλα ιδιωτικά ΜΜΕ.

Το οικονομικό σαμποτάζ και η εργατική αντίσταση

Η κύρια απειλή για την επανάσταση είναι το σαμποτάζ στο οποίο η αστική τάξη και οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις υποβάλουν την οικονομία. Ο αριθμός των εργοστασίων που κλείνουν, η συρρίκνωση της παραγωγής, οι απλήρωτοι μισθοί και ο μεγάλος αριθμός απολύσεων φτάνουν σε επίπεδα ρεκόρ. Δημιουργούνται προβλήματα στη διανομή φαρμάκων και μερικών βασικών προϊόντων, οι τιμές των οποίων αυξάνονται διαρκώς. Πρόθεση των Αμερικάνων ιμπεριαλιστών και της ολιγαρχίας είναι οι οικονομικές δυσκολίες να εξαθλιώσουν τους εργάτες και τους φτωχούς που υποστηρίζουν την επανάσταση και να σπρώξουν αποφασιστικά τους μικροαστούς προς τη Δεξιά. Είναι πρωτοφανής όμως η υποστήριξη από τα πιο φτωχά στρώματα για την ανάγκη επαναστατικής αλλαγής στη χώρα.

Οι εργάτες καταλαμβάνουν τις επιχειρήσεις μετά το κλείσιμο τους είτε μετά από την απειλή των αφεντικών ότι θα τους απολύσουν και ζητούν οικονομική υποστήριξη από την κυβέρνηση για να λειτουργήσουν οι ίδιοι. Στις 17 Αυγούστου οι εργαζόμενοι της Venepal (εταιρεία χαρτιού) που έχει χρέος εκατομμύρια δολάρια, αποφάσισαν να πάρουν τον έλεγχο και να συνεχίσουν την παραγωγή.

Εργάτες άλλων εταιριών όπως η Covencaucho και η Sonorodven βρίσκονται σε σκληρούς αγώνες. Αυτές οι επιχειρήσεις παράγουν το 80% του πλούτου της χώρας . Το βασικό καθήκον των πρωτοπόρων εργατών είναι να προασπίσουν την ενότητα και τον συντονισμό των λαϊκών οργανώσεων σε τοπικό περιφερειακό και εθνικό επίπεδο μέσω εκλεγμένων αντιπροσώπων με την δυνατότητα ανάκλησης τους, έτσι ώστε να υπάρξει μια εθνική ηγεσία που θα μπορέσει να εγγυηθεί δημοκρατικό έλεγχο της παραγωγής και να συνενώσει τους εργάτες σε ένα ενωμένο μέτωπο. Το άλλο πρωταρχικό ζήτημα είναι να παλέψουμε για να έχει αυτή η ηγεσία σοσιαλιστικό πρόγραμμα και στόχους.

Μόνο με ένα τέτοιο πρόγραμμα μπορεί να αποκρούσει τις επιθέσεις που πραγματοποιεί η αντιδραστική κάστα των πλουσίων της χώρας και οι συνοδοιπόροι τους που καθοδηγούνται από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.

Μετάφραση

ΣΟΦΙΑ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

[Back to In Defence of Marxism] [Back to Greek]